بینش رادیکال" محمد ولدی " این ازادی و جسارت کارگری را به تمامی دوستان ک ه ب ا ت ک تبریک و امید دنیایی فارغ از ستم و نابرابری را ارزومندم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آزادی چهار فعال کارگری
امروز چهار شنبه ۱ مهر ماه ۸۸، چهار نفر از فعالین کارگری و از اعضای "کمیته هما هنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" که روز چهارشنبه مورخ ۴ شهریور ماه ۸۸ در شهر کامیاران دستگیر شده بودند با قرار وثیقه آزاد شدند.
افشین ندیمی – کاوه گلمحمدی – شعیب صابری- آزاد منیری نیا با قرار وثیقه ۱۵ و ۲۰ میلیون تومانی از زندان مرکزی شهر سنندج آزاد شدند. ساعت ۸ شب، خانوادهای نامبردگان همراه با جمعی از فعالین کارگری و اعضای کمیته هماهنگی ... با حلقههای گل در نزدیکی زندان سنندج آنها را مورد استقبال قرار دادند و سپس راهی شهر کامیاران شدند.
ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری آزادی این دوستان را صمیمانه به خانواده ایشان و تمامی کارگران شاد باش گفته و خواستار آزادی فوری و بی قید شرط دیگر فعالین کارگری می باشیم.

گفت و گوی مجله آرش با صلاح مازوجی
عضو کمیته مرکزی کومله و حزب کمونیست ایران
آرش:
شما جزو کدام دسته بودید؟ شرکت در انتخابات یا تحریم؟ چرا؟
صلاح مازوجی:
آن دسته از احزاب و نیروها و افرادی که به مردم فراخوان شرکت در انتخابات رژیم را دادند، در واقع با این سیاست خود عملا به رژیم جمهوری اسلامی و انتخاباتش مهر مشروعیت کوبیدند. این جریانات در این شرایط بحرانی که رژیم برای بقای خود بیش از هر زمان دیگری به کشاندن مردم به پای صندوق ها و "کسب مشروعیت" نیاز داشت به یاری جمهوری اسلامی شتافتند. جمهوری اسلامی که مدتهاست رابطه اش را با مردم اساسا بر مبنی سرکوب تعریف کرده است، برای حدادی کردن ماشین سرکوبش، برای اعتماد بنفس دادن به نیروهای سرکوبگرش و تداوم سرکوب لجام گسیخته به کشاندن مردم به پای صندوق ها رای نیاز داشت، جریاناتی که فراخوان شرکت در انتخابات رژیم را دادند عملا به حدادی کردن ماشین سرکوب رژیم علیه مردم کمک رساندند. تکلیف ما با این دسته از احزاب و گروهها روشن است، موضع شرکت در انتخابات یک موضع ارتجاعی است، این جریانات را ارتجاعی می دانیم.بقیه در ادامه مطلب
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
قضيه «تشکل ايدئولوژيک
ايرج آذرين
به نقل از نشريه بارو شماره ٢١، ، نوامبر ٢٠٠٦- آبان ١٣٨٥
آيا مارکسيستها خواهان تشکلهاى ايدئولوژيک براى مبارزه اقتصادى کارگران هستند؟ براى بسيارى از خوانندگان بارو پاسخ منفى به چنين سؤالى نياز به مقاله ندارد. پس نخست بايد توضيح دهيم که چه چيزى نگارش اين مقاله را لازم کرد.
مقاله حاضر در امتداد مباحثى قرار ميگيرد که در چند سال گذشته در جنبش کارگرى ايران بر سر ايجاد تشکلهاى کارگرى جريان داشته است. در چهار-پنج سال اخير بتدريج براى همه فعالين و علاقمندان به مسائل کارگرى ايران روشن شده است که تمايز دو ديدگاه مختلف در مورد تشکلهاى مبارزه اقتصادى کارگران اکنون مرز بين گرايش راست و چپ را در جنبش کارگرى ايران ترسيم ميکند. به نظر ما، گرايش چپ و سوسياليست در جنبش کارگرى براى ساختن چنان تشکلى مبارزه ميکند که ظرف اتحاد طبقاتى کارگران در مقابله با طبقه سرمايهدار باشد، در حالى که گرايش راست در پى ايجاد تشکلى است که برمبناى همکارى کارگران و صاحبان سرمايه ميتواند شکل بگيرد و دوام يابد. نزديک يکسال پيش توافقنامه وزارت کار رژيم ايران با آى.ال.او. (سازمان جهانى کار) زمينه را براى ايجاد نوعى تشکل کارگرى (تحت عنوان انجمن يا سنديکا) که بر مبناى همکارى طبقاتى کارگران و صاحبان سرمايه قرار داشته باشد مساعدتر کرد. هرچند عدهاى تحت نام "فعالين مستقل سنديکائى" به مناسبت توافقنامه با آى.ال.او. نامه حمايت به وزارت کار نوشتند و اعلام آمادگى کردند، اما گرايش راست در جنبش کارگرى (دستکم هنوز) نتوانسته است از اين شرايط مساعد بهرهاى ببرد. ناکامى گرايش راست دو علت دارد: علت نخست بىبضاعتى سياسى آن است (که موضوع اين مقاله نيست). علت دوم فشار گرايش سوسياليستى در جنبش کارگرى است (که گرايش راست توانش را دست کم گرفته بود). به نظر ميرسد علت دوم از نظر فعالين گرايش راست مهمتر است، و يکى از شاخصهاى اين امر مقالات مندرج در وب-سايت اخبار روز (وابسته به سازمان اکثريت) است که ستون مسائل کارگرىاش بمنزله ارگان دوفاکتوى گرايش راست جنبش کارگرى عمل ميکند. بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
