http://frmisk.blogfa.com/ فیلسوفان جهان را تفسیر میکنند در حالی که هدف تغییر ان است """ مارکس""" fa blogfa.com Wed, 28 Oct 2009 18:13:18 GMT http://frmisk.blogfa.com/post-92.aspx <H3><STRONG>مارکس : <BR><FONT color=#ff0000 size=3>مجازات مرگ یک وسیله ترور است ، وهیچ نمونه ای از عمل حق طلبانه نیست</FONT></STRONG> </H3> <P>چون این روزها مساله اعدام ومجازات اعدام مطرح است ترجمه زیر را از آلمانی از سایت ا ینترنتی فوروم مارکس به زبان آلمانی تا حد توان ترجمه کردم که در زیر میخوانید <BR><A href="http://www.marx-forum.de/marx-lexikon/lexikon_t/todesstrafe.html">http://www.marx-forum.de/marx-lexikon/lexikon_t/todesstrafe.html</A></P><A name=more></A> <P> <P><A href="http://www.marx-forum.de/marx-lexikon/lexikon_t/todesstrafe.html"></A></P><BR><STRONG>مجازات مرگ یک وسیله ترور است ، وهیچ نمونه ای از عمل حق طلبانه نیست</STRONG> <BR>این بسیار .. سخت است وابدا غیر ممکن است ، یک پرنسیبی قرار داد که بوسیله آن بتوان این حق را قائل شد ویا هدفی را برای آن مشخص کرد که مجازات مرگ در یک جامعه متمدن افتخار آمیز را بتواند مستدل کند. مجازات بطور عادی-مجازات - این گونه مورد دفاع قرار میگیرد که یک وسیله برای بهتر نمودن ویا ترساندن است . اما کدامین حق را کسی دارا میباشد که مرا مجازات کند ، تا دیگران را بهتر کند ویا بترساند؟ بعلاوه چیزی بنام آمار وجود دارد ، واین در تاریخ نشان میدهد که ، هردو کاملا وتماما این را ثابت میکنند ،جهان از زمان (کاین) بوسیله مجازات نه بهتر شده است ونه ترسانده شده است . کاملا برعکس ..<BR>اگر ما در مورد مسائل بطور روشن سخن بگوییم و از در پرده سخن گفتن امتناع کنیم ،در این صورت مجازات یک وسیله دفاعی جامعه است علیه نقض شرایط زندگی ، هرچیزی که محتوی آن میخواهد باشد. <P> <P><BR><STRONG>اما این چه چامعه ای است که وسیله بهتری برای دفاع از خود جز جلاد نمیشناسد..؟</STRONG><BR>زمانی که  ...تبهکاری در اعداد ورقم بزرگ بررسی شوند،در تکرار و نوع تکرار آن نشان میدهد که ..<BR>این الزام وجود ندارد –بجای اینکه جلاد را مورد تجلیل قرار دهیم ، که یکسری تبهکاری را از بین ببرد، که برای تبهکاری جدیدی مکان ایجاد کنیم ، بایستی که در مورد چنین سیستمی فکر کنیم که چنین تبهکاری را تولید میکند؟ <BR>کارل مارکس ، مجازات مرگ  <BR>نادر هدایت ، هفدهم اکتبر دوهزار ونه <BR><A href="http://www.naderhedaiat.tk/">www.naderhedaiat.tk</A></P> <P>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P dir=rtl><B><FONT color=#ff0000>گرامی باد یاد انقلاب اکتبر و بر پایی اولین حکومت شورائی کارگری</FONT></B></P> <P dir=rtl> <B>پویا محمدی</B></P> <P dir=rtl>16 آبان برابر با 7 نوامبرمصادف است با 92 مین سالگرد انقلاب کارگری اکتبر 1917 روسیه.</P> <P dir=rtl>91 سال پیش درحالی که جنگ جهانی اول که از طرف قدرت های امپریالیستی رقیب به خاطر تجدید تقسیم جهان برپا شده بود و بشریت را با بربریت نوینی مواجه کرده بود، زمانی که مصائب عظیم جنگ کارگران را در اروپا به طرف یک بیداری جدید سوق داده و اعتراض و غلیان علیه جنگ ، علیه مناسبات ظالمانه و علیه سرمایه و حکومت های آن داشت سر بر می آورد ،  طبقه کارگر و توده های مردم زحمتکش در روسیه تحت رهبری و سازماندهی کمونیست ها وحزب بلشویک و در رأس آن <B>لنین </B>درادامه نزدیک به دو دهه مبارزات سخت و خونین توانستند نه فقط استبداد تزاری ، بلکه دستگاه دولتی و سیاسی سرمایه داری حاکم را به زیر بکشند و حاکمیت کارگران واقشار مردم رنجدیده و تحت ستم  را در روسیه مستقر سازند. </P> <P dir=rtl>بدین ترتیب با درهم کوبیدن ماشین دولتی بورژوائی ، انقلاب کارگری روسیه یک گام بزرگ به جلو نهاد و در جهان نابرابر و پر از زور و ستم ، افق روشن جامعه ای برابر و آزاد را نوید داد. برای نخستین بار مردم محروم و فرودست جامعه امکان یافتند تا در سرنوشت خویش دخالت کنند ، در شوراها متشکل شوند و از این طریق قدرت و اراده خویش را اعمال نمایند. همه جا ازشوراها، بلشویک ها و انقلاب صبحت می شد. همبستگی بین المللی کارگران و توده های محروم جامعه ، سرود مشترکی شد که از گلوی دهها میلیون انسان بیرون می آمد.</P> <P dir=rtl><B> </B><B>نقطه عطفی در تاریخ، بزرگترین رویداد قرن بیستم و تحولی عظیم در جامعه بشری!</B></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-</STRONG></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#ff0000>بیانیه دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های ایران</FONT></B></P> <P dir=rtl><B>علیه اعدام، سرکوب ها و احکام بی شرمانه علیه فعالین جنبش کارگری و دانشجویی</B></P> <P dir=rtl>جنبش اعتراضی مردم ایران علیه دیکتاتوری و فساد سیاسی- اجتماعی سرمایه داری اسلامی بی وقفه به پیش می رود و در طی این روند اشکال و شیوه های نوینی را در هر مرحله به نمایش می گذارد و دیکتاتوری را لحظه به لحظه سردرگم تر می کند.</P> <P dir=rtl>در زمانی که مبارزات خیابانی مردم در قالب تظاهرات هایی با فواصل طولانی تر صورت می پذیرفت، جنبش دانشجویی وارد عرصه پیکار کردید و از آغاز سال تحصیلی جدید، هر روزه شاهد اعتراضات و مبارزات پیاپی دانشجویان هستیم که دانشگاه به دانشگاه، در اعلام هم بستگی با یکدیگر و هم بستگی با جنبش پیشرو و توده ای مردم صورت گرفته است.</P> <P dir=rtl>دانشجویان به درستی دریافتند که باید شعارهای مردم در خیابان ها را در دانشگاه ها از آن خود کنند و در پی فریاد زدن و پیگیری  خواست ها و مطالبات کارگران، زنان، معلمان، و تمام آحاد مردم برای برای آزادی و برابری باشند. </P> <P dir=rtl>جنبش کارگری نیز در طی چند ماه اخیر پس از کودتای انتخاباتی یکی از بحرانی ترین و حساس ترین مقاطع را در حیات سیاسی و اجتماعی خویش از سر گذرانده است. از یک سو وضعیت معیشتی و اقتصادی کارگران آنان را به سمت اعتصابات پیاپی در مراکز تولیدی و صنعتی کوچک و بزرگ کشانده است و از سوی دیگر، حضور کارگران در اعتراضات اخیر، اگرچه غیر سازمان یافته و بدون تشکل های طبقاتی شان، آنان را به مبارزات عمومی و ضد دیکتاتوری پیوند داده است  و افق مبارزاتی جدیدی را به روی آنان گشوده است. به همین جهت اعتراضات و مبارزات کارگران در دوره نوینی که در آن به سر می بریم رو به افزایش، تشکل یافتگی و نضج گرفتن است.</P> <P dir=rtl>دولت کودتا نیز از لحظه آغاز خروش میلیونی مردم دائما تلاش نموده است که سرکوب سازمان یافته خود را برای متوقف کردن سیل خروشان مردم معترض و جنبش های اجتماعی به کار ببندد.</P> <P dir=rtl> اکنون که دولت کودتا در اوج سردرگمی و اغتشاش بین المللی، منطقه ای و داخلی به سر می برد، پس از آن که شماری زیادی از مردم آزادی خواه را در خیابان ها آماج گلوله های خود قرار داد، بعد از کشتار، به زندان افکندن، شکنجه و مفقود نمودن عده کثیری از زنان و مردانی که تنها آزادی خود و برابری  را طلب می کردند، اکنون نوبت به جنبش های اجتماعی و به ویژه فعالین و پیشروان جنبش کارگری و دانشجویی رسیده است که در معرض احکام سنگین و بی شرمانه زندان قرار گرفته اند.</P> <P dir=rtl>احکام سنگین زندان، 2-5 سال که به ویژه برای دانشجویان چپ در یک ماه اخیر صادر شده است، احکام انضباطی و محرومیت از تحصیل  و سرکوب شدید، در کنار ایجاد فضای فوق امنیتی در دانشگاه ها، همگی تمهیدات دولت کودتا علیه اعتراضات پیوسته و مبارزات جاری و اخیر دانشجویان در دانشگاه های سراسر کشور است که دولت کودتا را به زانو درآورده است.</P> <P dir=rtl>هم چنین دستگیری فعالین کارگری، سرکوب اعتصابات و صدور احکام زندان بی شرمانه برای فعالین کارگری نیز در ادامه پروژه سرکوب جنبش ها توسط دیکتاتوری اسلامی هدفی جز پایان دادن به اعتراضات به حق مردم را دنبال نمی کند.مجموعه این سرکوب ها، اعم از سرکوب های سیاسی و سرکوب جنبش های اجتماعی و اقدام جهت مقابله و از میان برداشتن نهادهای اجتماعی نظیر« ان .جی. او» ها که به ویژه در عرصه حقوق کودک و مبارزه علیه استثمار و آزار بی شرمانه کودکان فعالند، با تلاش دولت کودتا برای ایجاد یک فضای ارعاب عمومی دنبال می شود که اعمال مجازات اعدام، به ویژه اعدام کودکان و نوجوانان است.</P> <P dir=rtl>مجازات اعدام، به مثابه قتل سازمان یافته یکی از شنیع ترین ابزار هایی است که در دست حکومت های دیکتاتوری، با روندی جنون آمیز به پیش می رود و فاجعه بار ترین نوع آن اعدام نوجوانان می باشد، که ایران به مدد حکومت سرکوبگر سرمایه داری اسلامی، در جهان پیشگام آن بوده و رتبه نخست را  به نسبت جمعیت دارا می باشد و شاهد آن هستیم که فشارها و توصیه های نهادهای صوری بین المللی تا چه حد در ممانعت از آن نا توان و ناکارامد است.</P> <P dir=rtl>همه این تلاش های مذبوحانه که از سوی دولت کودتا صورت می پذیرد نشان از گرفتار شدن دولت کودتا در یک دور باطل دارد که نه بازگشت به عقب و شرایط پیش از کودتای انتخاباتی برایش میسر است و نه پیش روی و متوقف کردن اعتراضات مردم که به سمت هرچه متشکل تر شدن و رادیکال شدن حرکت می کند.</P> <P dir=rtl>جنبش عمومی مردم ایران علیه دیکتاتوری به پیش می رود، فضای ارعاب و سرکوب های وقیحانه سرمایه داری اسلامی، نمی تواند سدی در برابر اعتلای این جنبش باشد، جنبش های اجتماعی به ویژه جنبش کارگری هرچه متشکل تر می شوند و مبارزات به هم پیوسته نیروهای پیشرو در جنبش ها، نیرومندی این مبارزات را تضمین می کند. جنبش کارگری نیز سرانجام همان گونه که عموم حاضرین در جنبش توده ای از آن انتظار دارند، پیشگام این مبارزه خواهد شد و گامی بلند به سوی افق نوین مبارزات طی سی سال گذشته خواهد برداشت.</P> <P dir=rtl>دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های ایران، ضمن محکوم کردن سرکوب و احکام بی شرمانه علیه فعالین جنبش کارگری و جنبش دانشجویی، ضمن اعلام انزجار از اعدام های افسار گسیخته و جنون آمیز دولت کودتا ،  از مبارزات ضد دیکتاتوری مردم برای خواست آزادی و برابری و حقوق دموکراتیک دفاع می کنند، با جنبش مقاومت و مبارزه علیه دیکتاتوری اعلام پیوند و هم بستگی نموده   و تمام تلاشمان را برای پیشبرد خواست های عمومی جنبش های اجتماعی و مردم آزادی خواه مبذول می نماییم و در تمام حرکت هایی که رو به این افق دارند فعالانه شرکت خواهیم جست.</P> <P dir=rtl> <B>زنده باد مبارزات توده ای مردم علیه دیکتاتورِی!</B></P> <P dir=rtl><B>زنده باد آزادی و برابری!</B></P> <P dir=rtl><B>زنده باد سوسیالیسم!</B></P> <P dir=rtl> <B>دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های ایران</B></P> <P dir=rtl><SPAN style="LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: red" lang=SV><A style="COLOR: blue; TEXT-DECORATION: underline; text-underline: single" href="http://www.socialist-students.com/"><SPAN dir=ltr><STRONG>http://www.socialist-students.com</STRONG></SPAN></A></SPAN></P> <P dir=rtl>آبان 1388</P> <P dir=rtl>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-</P> <P style="TEXT-ALIGN: center; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0px 28.55pt 0px 1cm; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl; BACKGROUND: white" dir=rtl align=center><FONT color=#ff0000 size=4 face=Tahoma><SPAN style="LINE-HEIGHT: 170%" lang=FA>13 آبان میدان کشاکش سه نیرو</SPAN></FONT></P> <P style="TEXT-ALIGN: center; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0px 28.55pt 0px 1cm; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl; BACKGROUND: white" dir=rtl align=center><FONT face=Tahoma><SPAN style="LINE-HEIGHT: 170%" lang=FA> </SPAN></FONT></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0px 28.55pt 0px 1cm; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl; BACKGROUND: white" dir=rtl><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>همانطور که پیش بینی می شد 13 آبان به میدان کشمکش سه نیرو تبدیل شد. رویکرد قدرت حاکمه از قبل روشن بود، چند روز مانده به 13 آبان مقامات مختلف رژیم نسبت به هرگونه حرکت اعتراضی در 13 آبان هشدار دادند. "احمد جنتی" امام جمعه موقت تهران، "احمدی مقدم" فرمانده نیروی انتظامی، "علی فضلی" یکی از فرماندهان سپاه پاسداران، "مرتضی تمدن" استاندار تهران، </SPAN><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=AR-SA>"صالح جوکار"، رئیس بسیج دانش‌‌آموزی و "علیرضا اکبرشاهی"، رئیس پلیس استان تهران هر کدام به نوبه خود اما در یک اقدام هماهنگ نسبت به برگزاری هرگونه تظاهرات اعتراضی در 13 آبان هشدار دادند</SPAN><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA> و اعلام کردند که با هر گونه تجمع غیر قانونی مقابله خواهند كرد.</SPAN></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0px 28.55pt 0px 1cm; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl; BACKGROUND: white" dir=rtl><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA> در ادامه این تهدید ها گزارشات امروز از تهران حاکی از آن است که اینبار </SPAN><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=AR-SA>نيروهای ارتش نیز به نيروهای سپاه و بسيج در خیابان ها افزوده شده اند. </SPAN></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 150%; MARGIN: 0px 28.55pt 0px 1cm; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl; BACKGROUND: white" dir=rtl><SPAN style="FONT-FAMILY: Tahoma" lang=FA>نيروهاي سركوبگر گارد ويژه نيروي انتظامي و سپاه پاسداران ضمن يورش وحشيانه به تظاهركنندگان در ميادين فردوسي، انقلاب، وليعصر و هفت تير ونيز خيابانهاي مختلف تهران از جمله كارگر شمالي، كريمخان زند، مفتح و طالقاني اقدام به ضرب و شتم معترضان نمودند و جهت متفرق ساختن آنان از گازاشك آور استفاده كردند و تعدادي را نيز بازداشت نمودند.<STRONG><FONT color=#0000ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></STRONG></SPAN></P> Wed, 28 Oct 2009 18:13:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=92 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-92.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-91.aspx <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#ff0000>انقلاب اکتبر،مواضع کمونیستی در قبال آن و موضع سوسیالیزم بورژوایی</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl>به مناسبت سالگرد انقلاب اکتبر</P> <P dir=rtl>حسن معارفی پور</P> <P dir=rtl>انقلاب اکتبر به حق بزرگترین انقلاب کارگری دنیا و یکی از رویدادهای عظیم در تاریخ جامعه ی بشری و از بزرگترین دستاورد ها برای طبقه ی کارگر و کل کمونیسم جهانی است.این انقلاب به رهبری حزب بلشویک و لنین به مثابه ی راهنما،رهبر و آژیتاتور آگاه این حزب و طبقه ی کارگر روسیه به پیروزی رسید.فارغ از تمام نقدهایی که ممکن است از زوایای مختلف به این انقلاب وارد باشد دستاورد های این انقلاب برای بشریت و طبقه ی کارگر در تمام زمینه ها انکار ناپذیر است.هیچ کس نمی تواند آزادی هایی که این تحول عظیم برای طبقه ی کارگر و کل زحمتکشان روسیه به دست آورد را انکار کند.بقیه در ادامه مطلب</P> <P dir=rtl>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000><STRONG>زمینه های شکل گیری جندالله و انجام عملیات انتحاری در استان سیستان و بلوچستان</STRONG></FONT> </P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff>......//اقدامات ضد انسانی حکومت جمهوری اسلامی علیه مردم بلوچ از ذات یک حکومت مذهبی خدمتگزار سرمایه‌ نشات گرفته است. نفرت، کینه و مبارزه‌ جوئی آنان علیه رژیم امری کاملا رواست، اما نباید اجازه داد که این کینه و مبارزه جوئی دستمایه‌ گروههای مرتجعی نظیر جندالله گردد که تمام اقدامات آن علیه منافع واقعی مردم میباشد. این حمله‌ انتحاری دوباره به نیروهای سرکوبگر بهانه و امکان خواهد داد تا بندهای امنیتی و اقدامات سرکوبگرانه را تشدید کنند. پیام خامنه‌ ای، سخنانان و پیامهای مقامات نظامی و سخنان سایر مسئولین جمهوری اسلامی نشانه‌های شوم این امرند. کارگران و مردم آزاده در بلوچستان باید با کمک سایر کارگران مبارز و نیروهای آزادیخواه و کمونیست دست به ایجاد تشکلهای طبقاتی خود بزنند و با پیشبرد یک مبارزه‌ی اجتماعی و سیاسی برای احقاق حقوق خود بکوشند، زمینه‌ فعالیت گروههای مرتجع را بخشکانند و در عقب راندن جمهوری اسلامی و به گور سپردن آن نقش شایسته‌ خود را ایفا کنند.</FONT><FONT color=#000000>بقیه در ادامه مطلب</FONT></P> Wed, 28 Oct 2009 07:06:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=91 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-91.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-90.aspx <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: center" align=center><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><SPAN dir=rtl></SPAN><FONT color=#ff0000 size=6>نقد پایه های تئوریک ناسیونالیزم</FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: center" align=center><STRONG><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><FONT color=#ff0000 size=3>(مصاحبه با عبدالله شريفى ،،،بخش اول)</FONT></SPAN></STRONG></P><STRONG><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"></SPAN><SPAN dir=ltr style="FONT-SIZE: 14pt"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: center" align=center><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><FONT color=#ff0000 size=2></FONT></SPAN><SPAN dir=ltr style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p><A href="http://www.antinasunalizm.blogfa.com/" target=_blank>(مصاحبه با عبدالله شريفى ،،،بخش دوم)</A></o:p></SPAN></P></o:p></SPAN></STRONG> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><FONT color=#0000ff>(برگرفته از وبلاگ علیه ناسیونالیسم)</FONT></SPAN></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><FONT color=#0000ff><A href="http://antinasunalizm.blogfa.com/">http://antinasunalizm.blogfa.com/</A></FONT></SPAN></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"></SPAN>با سلام و خسته نباشید خدمت رفیق عبدالله شریفی. قبل از هر چیزاز شما تشکر می کنیم از این که دعوت ما را قبول کردید و در این مصاحبه شرکت کردید.</SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"> بهتر است سخن را بااین مقدمه شروع کنم که در این سیکل زمانی بیش از پیش نقد پایه های نظری و پراتیکی ناسیونالیزم در همه اشکال وجودیش بدین دلیل ضروریست که حقیقتا به صورت روزمره در ضدیت با افکار برابری طلبانه،رادیکال و سوسیالیستی بوده و بشیوه سیستماتیک در همه اشکال سیاسی، اقتصادی و فرهنگی قد علم میکند،بنابراین نقد پایه های تئوریک ناسیونالیزم هم بدینسان به ضرورتی عاجل تبدیل شده و ما دست اندرکاران این وبلاگ را به پیگیری بیشتر در زمینه ی نقد و بررسی ناسیونالیسم به عنوان یکی از ایدئولوژی های نظام بورژوایی از منظر کمونیسم علمی وا داشته است.</SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">نقد استراتژی و تاکتیکهای ملی گرایانه و قومی از ابتدا مورد نقد شدید کمونیستها بوده و در این زمینه،آثار و مقالات گرانبهایی نوشته شده و این مصاحبه هم در راستای هر چه بیشتر شناساندن ناسیونالیزم بمثابه اندیشه ای که انسانها را بر اساس زبان، رنگ، قوم و ملیتهای مختلف از هم تفکیک و بر این اساس نابرابر،نژاد پرستانه، فاشیستی و ضد بشری، تقسیم و نگاه میکند، صورت ميگيرد۔</SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">ما اين مصاحبه را به دليل حجم زياد در دو بخش انجام خواهيم داد، بخش اول بيشتر به مباحث پايه اى تر و تاريخى تر اختصاص داده شده است، ما در بخش بعدى ناسيوناليزم ايرانى و ناسسيوناليزم كرد در دو حوزه جغرافيايى عراق و ايران را در پرتو اوضاع سياسى جارى در ايران و منطقه همراه با رفيق عبدالله شريفى به بحث و تبادل نظر خواهيم پرداخت۔</SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'"> </SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; COLOR: blue; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">سوال اول، وبلاگ آنتى ناسيوناليزم: ناسیونالیزم به معنای دقیق کلمه از چه زمانی وارد عرصه ی فعالیت اجتماعی وسیاسی شد،از چه چیزی مشتق شده و ریشه های سربراوردن چنین دیدگاهی در چه اوضاع و احول بین المللی رشد و نمو کرد؟تعریف شما به عنوان یک کمونیست از ملت چیست، وملت را محصول چه روندى ميدانيد؟آیا شما مقوله ای به اسم ملت را به رسمیت می شناسيد؟ <o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">عبدالله شريفى: </SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">با تشكر از شما عزيزان!</SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">براى ما اساسا طرح اين گونه سوال و جواب، در متن جدالى تاريخى و طبقاتى جهت راه يافتن بر حقيقت وپرتو افكندن برخرافات مستتر از روايات طبقاتى از زاويه منافع زمينى طبقات متناقض و متضاد مد نظر است۔ نقد ماركسيستى از ناسيوناليسم، بخشى از مبارزه جهت هموار كردن راه پر تلاش انسان در مسير رهايى و آزادى كامل معنى پيداميكند۔ به همين دليل براى يك جنبش سياسى دخالتگر كه خواهان لغو هرگونه تبعيض و ستم است بررسى اين گونه مفاهيم را نه صرفا آكادميك بلكه از زاويه سياسى و اجتماعى، و در متن يك كشمكش طبقاتى بايد پيگيرى كند۔ </SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">هر چند ممكن است بررسى تخصصى تر لازم باشد اما فكر نميكنم اينجا منظور شما بررسى جامعه شناسانه و تخصصى در اين زمينه باشد۔ بدون ترديد جواب در قلمرو سياست نه تنها در تناقض با عرصه جامعه شناسانه مساله نيست بلكه قاعدتا مكمل هم مى باشند۔ </SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'">اگر اين هدف را در اين جدل بپذيريم آنگاه ناچار بايد بعنوان فعالين سوسياليست و جانبدار حقيقت انتظار اين باشد كه ببينيم اين مفاهيم چه جايگاهى نزد ما دارند و نقد ما چه تاثيرى بر عمل اجتماعى بسوى عبور از اين معضلات سياسى باقى ميگذارد۔ با اين مقدمه به جواب سوال ميپردازيم۔ <FONT color=#3300ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></SPAN><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt"><o:p></o:p></SPAN></P> Sat, 03 Oct 2009 08:14:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=90 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-90.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-89.aspx <P dir=rtl><FONT color=#ff0000><STRONG>بیانیه دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های ایران به مناسبت</STRONG></FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff>آغاز سال تحصیلی جدید و ضرورت های حاکم بر دور جدید مبارزات دانشجویی!</FONT></P> <P dir=rtl><B><I> </I></B></P> <P dir=rtl>دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های ایران در مقطعی از مبارزات جنبش دانشجویی و به ویژه بخش چپ آن پا به عرصه نهادند، که چپ دانشجویی، در ضعیف ترین و تدافعی ترین وضعیت خود طی چند سال گذشته به سر می برد و از این رو می توان موجودیت دانشجویان سوسیالیست را محصول یک ضرورت ناب تاریخی در بزنگاهی ارزیابی نمود که می بایست در اوج فشار ها و تهدید های رژیم سرکوب گر اسلامی، مقاومت و هم زمان تعرضی را سامان می داد که حداکثر تلاشش معطوف به جلوگیری از سرخوردگی عمومی دانشجویان به ویژه چپ و نیز تشتت و پراکندگی آنان باشد. چنین بود که حضور صریح و قاطع «سوسیالیست ها» امری تثبیت شده در جنبش دانشجویی گردید.</P> <P dir=rtl>لذا دانشجویان سوسیالیست همواره با ارائه تحلیل و ترسیم مختصات شرایط در هر برهه، با در نظر گرفتن منافع کل جنبش سوسیالیستی( و نه منافع هیچ سکت و محفلی)، مواضع و عملکرد خود را شفاف و تنظیم نمودند و  چنان که بارها در بیانیه های خود اعلام داشته اند،  از ابتدا تا به این لحظه، حرکت بر مبنای یک استراتژی سوسیالیستی  در جنبش دانشجویی را هم گام با مبارزات جنبش طبقاتی کارگران و جنبش رادیکال زنان و سایر جنبش های اعتراضی با مطالبات دموکراتیک برای پس زدن تعرضات نظام سرمایه و اختناق زاییده دیکتاتوری اعلام داشته اند. <B> </B></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><B><FONT color=#ff0000>*«سوسیالیست» بودن یعنی چه؟</FONT></B></P> <P dir=rtl><B><I> </I></B></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#0000ff>تبیین معنای سوسیالیست بودن در جنبش دانشجویی بر محور ضرورت</FONT></B></P> <P dir=rtl><B><I> </I></B></P> <P dir=rtl>دانشجویان سوسیالیست با نهادن این نام بر مجموعه خود، در واقع سنتی را که پیش از این در چپ دانشجویی موجود بود را به چالش کشیده و آن را معکوس نمودند. مجموعه گروه های چپ همواره با نامیدن خود با اسامی عام (که گاه هیچ ربط مستقیمی با چپ بودن و رویکرد طبقاتی فعالین آن نداشت)، ظاهرا چنین تبلیغ می نمودند که هدف توده ای شدن در بین دانشجویان و پوشش خیل وسیع تری از دانشجویان را دنبال می کنند. اما مجموعه تجربیات چپ دانشجویی حاکی از آن است که در عمل، تناقضی بر این رویه حاکم بوده است: پیگیری منافعی خاص تحت لوای عنوانی عام.</P> Fri, 25 Sep 2009 17:19:27 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=89 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-89.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-88.aspx <B><FONT color=#ffffff><FONT color=#ff0000> <DIV class=postbody> <P dir=rtl align=center><B><FONT color=#ff0000>بینش رادیکال" محمد ولدی " این ازادی و جسارت کارگری را به تمامی دوستان ک ه ب ا ت ک تبریک و امید دنیایی فارغ از ستم و نابرابری را ارزومندم</FONT></B></P> <P dir=rtl align=center>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P dir=rtl align=center><B><FONT color=#0000ff>آزادی چهار فعال کارگری</FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff>امروز چهار شنبه ۱ مهر ماه ۸۸، چهار نفر از فعالین کارگری و از اعضای "کمیته هما هنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری" که روز چهارشنبه مورخ ۴ شهریور ماه ۸۸ در شهر کامیاران دستگیر شده بودند با قرار وثیقه آزاد شدند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff>افشین ندیمی – کاوه گلمحمدی – شعیب صابری- آزاد منیری نیا با قرار وثیقه ۱۵ و ۲۰ میلیون تومانی از زندان مرکزی شهر سنندج آزاد شدند. ساعت ۸ شب، خانوادهای نامبردگان همراه با جمعی از فعالین کارگری و اعضای کمیته هماهنگی ... با حلقه‌های گل در نزدیکی زندان سنندج آنها را مورد استقبال قرار دادند و سپس راهی شهر کامیاران شدند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#0000ff>ما اعضای کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری آزادی این دوستان را صمیمانه به خانواده ایشان و تمامی کارگران شاد باش گفته و خواستار آزادی فوری و بی قید شرط  دیگر فعالین کارگری می باشیم.</FONT></P></DIV></FONT></FONT></B> <P dir=rtl><B><FONT color=#ffffff><FONT color=#ff0000><IMG border=0 hspace=0 alt="" align=middle src="http://i34.tinypic.com/wk3cif.jpg"></FONT></FONT></B></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#ffffff><FONT color=#ff0000> <HR> </FONT></FONT></B></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#ffffff><FONT color=#ff0000>گفت و گوی مجله آرش با صلاح مازوجی</FONT> </FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT size=1>عضو کمیته مرکزی کومله و حزب کمونیست ایران</FONT></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff>آرش:</FONT></STRONG> </P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#000000>شما جزو کدام دسته بودید؟ شرکت در انتخابات یا تحریم؟ چرا؟  </FONT></STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG><FONT color=#0000ff>صلاح مازوجی:</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl>آن دسته از احزاب و نیروها و افرادی که به مردم فراخوان شرکت در انتخابات رژیم را دادند، در واقع با این سیاست خود عملا به رژیم جمهوری اسلامی و انتخاباتش مهر مشروعیت کوبیدند. این جریانات در این شرایط بحرانی که رژیم برای بقای خود بیش از هر زمان دیگری به کشاندن مردم به پای صندوق ها و "کسب مشروعیت" نیاز داشت به یاری جمهوری اسلامی شتافتند. جمهوری اسلامی که مدتهاست رابطه اش را با مردم اساسا بر مبنی سرکوب تعریف کرده است، برای حدادی کردن ماشین سرکوبش، برای اعتماد بنفس دادن به نیروهای سرکوبگرش و تداوم سرکوب لجام گسیخته به کشاندن مردم به پای صندوق ها رای نیاز داشت، جریاناتی که فراخوان شرکت در انتخابات رژیم را دادند عملا به حدادی کردن ماشین سرکوب رژیم علیه مردم کمک رساندند. تکلیف ما با این دسته از احزاب و گروهها روشن است، موضع شرکت در انتخابات یک موضع ارتجاعی است، این جریانات را ارتجاعی می دانیم.<FONT color=#3333ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></P> <P dir=rtl>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P><B><FONT color=#ff0000>قضيه «تشکل ايدئولوژيک</FONT> </B><B></B></P> <P><B><FONT color=#0000ff>ايرج آذرين</FONT> </B><B></B></P> <P> </P> <P><FONT size=1><FONT color=#0033ff><B>به نقل از نشريه بارو شماره ٢١، ، نوامبر ٢٠٠٦- آبان ١٣٨٥</B></FONT></FONT></P> <P dir=rtl>آيا مارکسيست‌ها خواهان تشکل‌هاى ايدئولوژيک براى مبارزه اقتصادى کارگران هستند؟ براى بسيارى از خوانندگان بارو پاسخ منفى به چنين سؤالى نياز به مقاله ندارد. پس نخست بايد توضيح دهيم که چه چيزى نگارش اين مقاله را لازم کرد. </P> <P dir=rtl>مقاله حاضر در امتداد مباحثى قرار ميگيرد که در چند سال گذشته در جنبش کارگرى ايران بر سر ايجاد تشکل‌هاى کارگرى جريان داشته است. در چهار-پنج سال اخير بتدريج براى همه فعالين و علاقمندان به مسائل کارگرى ايران روشن شده است که تمايز دو ديدگاه مختلف در مورد تشکل‌هاى مبارزه اقتصادى کارگران اکنون مرز بين گرايش راست و چپ را در جنبش کارگرى ايران ترسيم ميکند. به نظر ما، گرايش چپ و سوسياليست در جنبش کارگرى براى ساختن چنان تشکلى مبارزه ميکند که ظرف اتحاد طبقاتى کارگران در مقابله با طبقه سرمايه‌دار باشد، در حالى که گرايش راست در پى ايجاد تشکلى است که برمبناى همکارى کارگران و صاحبان سرمايه ميتواند شکل بگيرد و دوام يابد. نزديک يکسال پيش توافق‌نامه وزارت کار رژيم ايران با آى.‌ال.‌او. (سازمان جهانى کار) زمينه را براى ايجاد نوعى تشکل کارگرى (تحت عنوان انجمن يا سنديکا) که بر مبناى همکارى طبقاتى کارگران و صاحبان سرمايه قرار داشته باشد مساعد‌تر کرد. هرچند عده‌اى تحت نام "فعالين مستقل سنديکائى" به مناسبت توافق‌نامه با آى.‌ال.‌او. نامه حمايت به وزارت کار نوشتند و اعلام آمادگى کردند، اما گرايش راست در جنبش کارگرى (دستکم هنوز) نتوانسته است از اين شرايط مساعد بهره‌اى ببرد. ناکامى گرايش راست دو علت دارد: علت نخست بى‌بضاعتى سياسى آن است (که موضوع اين مقاله نيست). علت دوم فشار گرايش سوسياليستى در جنبش کارگرى است (که گرايش راست توانش را دست کم گرفته بود). به نظر ميرسد علت دوم از نظر فعالين گرايش راست مهمتر است، و يکى از شاخص‌هاى اين امر مقالات مندرج در وب-سايت اخبار روز (وابسته به سازمان اکثريت) است که ستون مسائل کارگرى‌اش بمنزله ارگان دوفاکتوى گرايش راست جنبش کارگرى عمل ميکند. <FONT color=#0000ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></P> <P dir=rtl> </P> Wed, 09 Sep 2009 12:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=88 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-88.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-87.aspx <P align=center><STRONG><FONT color=#ff0000 size=5>عروسی" یا تراژدی؟</FONT></STRONG></P> <P align=center><BR><FONT color=#0000ff><FONT size=4>تجاوز جنسی قانونی و شرعی به کودکان<BR></FONT>٤٥٠ دختربچه در شهرغزه در یک روز"عروس"شدند!</FONT></P> <P align=center><FONT color=#0000ff>هلاله طاهرى</FONT></P> <P><BR>چهارصدوپنجاه دختر بچه بین ٦ تا ١٠ ساله در لباس سفید عروسی در کنار شوهران بین ١٦ تا ٣٦ ساله در یک مراسم رسمی و سازمان یافته از جانب سازمان حماس, در شهر غزه روانه جهنم "خانه بخت" گردیدند. این بردگان کوچک سده بیست و یک در حالی که از کف زدن و رقص و پایکوبی شرکت کنندگان و میدیا بوجد آمده بودند, در یک رژه نظامی در انظار هزاران شهروند فلسطینی به نمایش گذاشتند. جشن و پایکوبی در شهر "استراتژیک" غزه, شهری که بخاطر تشتت بین دستجات اسلامی نام "امارات اسلامی" بخود گرفته, در میان شعارهای افراطی هوادارن حماس,  با رگبار کلاشینکفها بر سر کودکان سفیدپوش به نشانه پیروزی اسلام سیاسی بر انسانیت و حق انسان زیستن پایان یافت. پیام این مراسم  به جهان متمدن انسان ستیزی, وحشیگری و بی حقوقی محض اسلامِ در قدرت  و ضدیت آن با حقوق بشر بود. <BR>تصور کنید چند ساعت بعد وقتی رقص و پایکوبی به پایان میرسد پلکهای لطیف و خسته این کودکان بدنبال چیست؟ رژه های اجباری در کنار مردان قدبلند غریبه بزودی برایشان خسته کننده میگردد, خیلی زود از هیاهو و شلوغی دور و بر خسته میشوند و بیاد  تختخوابهای نرمشان میافتند. نگاهشان بسوی مادرانشان است. لابد فکر میکنند که این یک بازی بزرگ دسته جمعی بود. آیا کسی هست به چشمهای ناباور و سوالات آنها جواب دهد؟  آنها چه فکر میکنند؟ بازی؟ یا عروسی؟ هضم این کابوس برای یک کودک ٦ ساله چگونه است؟ <BR>قانون ازدواج دختر بچه ها که از زمان محمد و تجاوز او به عایشه که دختر بچه ای بیش نبوده بر میگردد. قران, این مانیفست ضد بشری, همه انسانها را در مقابل خدا برده میداند. خدا نيز زنان را به بردگى مردان درآورده تا بتوانند «کانون خانواده» را تحت کنترل داشته باشند. زنان و کودکان اموال مرد در خانواده محسوب میشوند و کنترل رابطه جنسی آنان بعهده مرد است. این است پیام قران! در این سه دهه هر کجا اسلام سیاسی, این جنبش خشن و انسان ستیز, به خشونت علیه زنان و آزادیخواهان پرداخته, هر گونه صدای حق طلبانه را در جا خفه کرده و طی سه دهه در خاورمیانه درتلاش برای ایجاد دولتهای اسلامی بوده است. از دولت جمهوری اسلامی در ایران, این فتنه و مرکز ترویج و اشاعه اسلام "ناب محمدی" گرفته, تا خاورمیانه دور و شمال افریقا وضع به همین منوال است.  از ١٤٠٠ سال تاريخ بعد از اسلام تا به امروز, از چادرنشينان و قبايل ساکنين عربستان سعودى تا قلب اروپا و مدارس اسلامى شان اساس و بنياد اين بردگى برای زنان و کودکان همچنان دست نخورده مانده است. تازه این تنها گوشه هایی از داستان هزار و یک شب وضع زنان و کودکان در جوامع اسلام زده است.<BR>شهر غزه یا بقول فاتح شیخ, شهر"شطرنج خونین و فلاکت بار", در میان حملات اسرائیلی ها از زمین و هوا مکررا آماج حملات مرگبار است. از طرفی حملات اسرائیل و از طرفی نزاع بین کانگسترهای حماس و حزب الله یک جهنم باور نکردنی به مردم تحمیل کرده اند. به این وضعیت فلاکت بار قوانین شریعه را هم اضافه کنید تا ابعاد جنایات این گروهها را که چه بر سر مردم آورده اند تصویر کنید. حماس از بدو تشکیل خود مانند سایر گروهای اسلامی طی سه دهه اخیر, با پرچم سهم خواهی از دولت و حاکمیت بمیدان آمده است. ابزار سرکوب آنها علاوه بر جنگ ستیزی و ویرانگی, آیات قران و احکام اسلامی ست که تا مغز استخوان با آزادیخواهی, انسانیت, حقوق بشر و مدنیت در جنگ است. به نام قران و به نام حفظ "شرف ملی" خشن ترین حملات را بر زنان و کودکان روا میدارند. وقاحت اخیرشان در رابطه با "شوهر دادن" این دختربچه ها نماد این بربریت به قدرت رسیده است؛ نمادی که به کودکان چون حیوان مینگرد. <BR>حق کودک یک زندگی شاد, ایمن و خلاق است و تضمین رفاه و سعادت آنها بطور رایگان بعهده جامعه است. دولت باید جلو هر گونه آزار به کودکان اعم از جسمی و روانی در مدارس, خانواده و هر جایی را بگیرد. دولت باید اکیدا هر گونه سوء استفاده جنسی از کودکان را به اشد مجازات قانونی برساند. کودکان اعم از دختر و پسر, باید از همه امکانات جامعه برای رشد و پرورش آنها بهره بوده و چنانچه خانواده یا کسانی مانع برخورداری کودکان در این موسسات گردد باید مورد پیگرد قانونی قرار گرفته شده و بجزا برسند. سن قانونی بلوغ جنسی با توجه به رشد کودک در عصر صنعتی اینفورماتیک چنانچه خیلی از مراجع بین اللملی بر آن تاکید دارند ١٥ سال است. رابطه جنسی کسان بزرگسال با افراد زیر سن, حتی با رضایت خود کودک ممنوع باید اعلام گردد و بعنوان تجاوز جرم باید محسوب گردد. کودکان آینده سازان هر جامعه اند. سلامت آنها سلامت جامعه محسوب میشود. عدم سلامت آنها در جامعه ای که حق آنها را پایمال کنند دال بر بیمار بودن آن جامعه است. <BR>در شهر استاوانگر, نروژ, در موزه تاريخ به ابتکار يک سازمان فمينيستى هر ساله تاريخ زنان «جادوگر» و جنايات سوزاندن آنها را در سده ١٦ به نمايش میگذارند. در آن زمان کليسا قدرت مطلقه در جامعه بود. زنان را با زور و شکنجه وادار به اعتراف ميکردند که آنها جادوگرند, که آنها موجب بيماريهاى رايج در جامعه بوده و با خود بدشومى براى مردم مياورند. در کليساها گاهى کودکان را به شهادت ميگرفتند که چطور اين زنان «جادوگر» ميخواستند آنها را بربايند. بسيارى از اين قربانيان را سر ميبريدند و يا در ملاعام بر روى تلى از چوب زنده زنده ميسوزاندند. احکام و قوانین اسلامی در عصر ما هم بی شباهت به انسان سوزیهای پنج قرن پیش نیست. جای این تفکر زن ستیز, کودک آذار و انسان ستیز تنها و تنها در زباله دان تاریخ است. قبل از سپردن آن به گور ابدی تاریخ, بشر مدرن باید با مذهب, آنطور که مارکس میگوید, این" افیون توده ها" تکلیف خود را برای همیشه یکسره کنند. این سادیسم انسان آذار, این خشونت زن ستیزانه, این پدوفیلی قانون شریعه جایی در تفکر مردم عصرحاضرندارد!</P> <P><STRONG>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-</STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#ff0000>مطالبات عاجل كارگران نبایستی در بحبوحه بحران سیاسی جاری به حاشیه رانده شود</FONT></STRONG></P> <P dir=rtl>بر طبق بخشنامه صادره از سوی وزارت كار و امور اجتماعی، از اول مهر ماه یكبار دیگر حداقل دستمزد كارگران مورد بازبینی قرار می گیرد. شورای عالی كار در اواخر اسفند ماه سال گذشته ابتدا حداقل دستمزد ماهانه كارگران در ایران را 274 هزار و 500 تومان تعیین كرد، اما چند روز بعد با استناد به گزارش بانك مركزی كه پیش بینی كرده بود نرخ تورم كاهش پیدا خواهد كرد، میزان آن را 5 درصد كاهش داد و حداقل دستمزد برای 6 ماهه اول سال جاری را 263 هزار و 520 تومان در ماه تعیین نمود. اكنون شهریور فرا رسیده است و قاعدتا این روزها بایستی حداقل دستمزد 6 ماهه دوم تعیین شود. <FONT color=#0000ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></P> <P dir=rtl>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P><FONT color=#ff0000><STRONG>سدیقی که مانگه ر رابه ریکی بزوتنه وه ی کومونیستی بوو نه ک ناسیونالیستی</STRONG></FONT></P> <P>موحه مه دی وه له دی</P> <P>" حیزبی کومونیستی ئیران حیزبی خوتانه فه تحی بکه ن "</P> <P>دوایین وته ی هاوری گیانبه ختکردوو سدیقی که مانگر وه کو سوخه نرانی ریز گرتن له 11ی خه رمانان روژی پیکهاتنی حیزبی کمونیستی ئیران _1368</P> <P>_______________________________________</P> <P> </P> <P>هاوئاهه نگی و دوژمنایه تییکی نوی ده سته و تاقمی وردو دروشتی بورژوازی ئیسلامیه کان ناسیونالیست و سوسیال یموکراته کانی ئه مرو له به رانبه ر حیزبی کومنیستی ئیران و جیگا و شوینی خه بات و رول و پراتیکی کومونیستی ریبه رانی کومه له و بونیان گوزارانی ح ک ا</P> <P>ئه مروکه دوژمنانی سویند خواردوی ریبه رانی بزوتنه وه ی کومونیستی به گشتی له         به رانبه ر حیزبی کومونیستی ئیران و به تایبه تی" هاوریانی گیانبه ختکردوو فوادی    موسته فا سولتانی، سدیقی که مانگه ر ئه ندامی کومه یته ی ناوه ندی کومه له و حیزبی کومونیستی ئیران، جعفه ری شه فیعی ئه ندامی کومه یته ی ناوه ندی کومه له و حیزبی کومونیستی ئیران " ده ستیان داوه ته بوختان کردن و فه رهه نگیکی دواکه توانه ی    کوردایه تی که جیگای خویه تی له م مانگه پر ئه زمون و پر ئه ستیره دا به ریز گرتنی سادیقانه و پشت ئه ستور به میژوو له خه باتی راستگویانه ی حیزبی کومونیست و پراتیکی شورشگیرانه ی کومونیستی هاوریانی گیانبه ختکردوو له به رانبه ر ئه م که سانه که     موچه خوری سه رمایه داریین و دوینی ماموری ساواک  بوون بی ده نگ نه بین.</P> <P dir=rtl>دریژه ی بابه ته که له <FONT color=#0000ff>ادامه مطلب</FONT><BR> </P> Fri, 28 Aug 2009 17:47:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=87 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-87.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-86.aspx <STRONG><FONT size=5> <FONT color=#ff0000>وضع انقلابی</FONT></FONT></STRONG><STRONG>     </STRONG></P> <P dir=rtl>انقلاب اجتماعي عبارتست از حل تضادهاي اجتماعي به نحوي كه به تغيير كيفي زيربنا و روبنا يعني تغيير صورت بندي اجتماعي منجر گردد. تضاد ميان رشد نيروهاي مولده و مناسبات توليدي مباني اقتصادي يعني شرايط مادي انقلاب را فراهم مي سازد و در مرحله معيني ضرورت انقلاب اجتماعي را مطرح مي سازد. </P> <P dir=rtl>         فراهم آمدن شرايط مادي انقلاب براي انقلاب كافي نيست. براي انقلاب اجتماعي علاوه بر شرايط مادي تغييرات عيني معين ديگري كه شرايط عيني اصطلاح مي شود ضرورت دارد و به قول لنين «مجموعه اين تغييرات عيني، وضع انقلابي ناميده مي شود.»</P> <P dir=rtl>1 ـ بحران ملي عمومي كه هم استثمارشوندگان و هم استثمارگران را در بر مي د بدين معنا كه نه فقط استثمارشوندگان « پاييني ها » نخواهند به شيوه گذشته زندگي كنند بلكه استثمارگران «بالايي ها» هم نتوانند به شيوه گذشته حكومت نمايند.</P> <P dir=rtl>2 ـ تشديد فوق العاده فقر و نياز توده هاي زحمتكش</P> <P dir=rtl>     3 ـ تشديد قابل ملاحظه فعاليت توده هاي زحمتكش به نحوي كه هم در نتيجه بحران عمومي و هم در نتيجه اقدامات خود هيئت حاكمه بيش از پيش به مبارزه تاريخي مستقل جلب مي شوند. </P> <P dir=rtl>         اوضاع بين المللي، به خصوص وجود اردوگاه سوسياليسم در شرايط كنوني، انقلاب يا بحران هاي انقلابي در كشورهاي امپرياليستي، انقلاب در كشورهاي همجوار، جنگ و نيز بحران هاي ناشي از ستم ملي و تبعيض نژادي و غيره به مثابه عوامل عيني مي توانند در پيدايش وضع انقلابي موثر باشند. وضع انقلابي ناشي از تغييرات عيني و بر حسب شرايط تاريخي در كشورهاي مختلف مي توانند به صورت گوناگون بروز كند و در اين يا آن كشور در اين يا آن زمان معين ـ اين يا آن عامل عيني  در پيدايش وضع  انقلابي نقش كمتر يا بيشتر داشته باشد. </P> <P dir=rtl>         آنچه مهم است اينست كه انقلاب بدون وضع انقلابي ميسر نيست و وضع انقلابي معلول دگرگوني هاي عيني معين در زندگي اجتماعي است و اين دگرگوني ها به قول لنين «نه فقط به اراده افراد و گروه ها و احزاب جداگانه ، بلكه حتي به اراده طبقات جداگانه نيز بستگي ندارد».</P> <P dir=rtl>         انقلاب بدون وضع انقلابي ميسر نيست، ولي از هر وضع انقلابي، انقلاب پديد نمي آيد. براي اين كه امكان تحول انقلابي به تحقق بپيوندد، عامل ذهني نيز ضرورت  دارد. به قول لنين:</P> <P dir=rtl>         « انقلاب مولود هر وضع انقلابي نيست بلكه مولود وضعي است كه در آن به تغييرات پيش گفته، دگرگون ذهني يعني توانايي طبقه انقلابي، به اقدامات توده اي به حد كافي نيرومندي اضافه شود كه بتواند دولت كهنه را كه هيچگاه حتي در درون بحران ها نيز اگر آن را «نياندازند»، « نمي افتد » در هم شكند ( يا متزلزل سازد ).</P> <P dir=rtl>         چنين كاري فقط از عهده پيشاهنگ طبقه انقلابي، يعني حزب طراز نوين طبقه كارگر برمي آيد. حزب طبقه كارگر روح و مغز عامل ذهني انقلاب را تشكيل مي دهد. </P> <P dir=rtl>         تئوري لنيني انقلاب درست در نقطه مقابل « تئوري » چپ روها قرار دارد كه يا لزوم وضع انقلابي را براي انقلاب به كلي نفي مي كنند و يا به آن برخورد سطحي و عاميانه دارند.</P> <P dir=rtl align=center> <FONT color=#ff0000>برگرفته از وبلاگ  <A href="http://www.nehayat.blogfa.com/" target=_blank>واژه نامه سیاسی ( بینش رادیکال 2 )</A> </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000></FONT></P><STRONG> <HR> </STRONG> <P></P> <P dir=rtl><B>از چه باید آغاز کرد؟</B></P> <P dir=rtl><B>و . ای . لنین </B><B>« سال 1901 »</B> </P> <P dir=rtl><STRONG>« طبقه کارگر در مبارزۀ خود علیه قدرت متحدۀ طبقات ثروتمند، تنها در هنگامی می تواند به عنوان یک طبقه فعالیت کند که یک حزب سیاسی خاص که در مقابل کلیۀ احزاب کهنۀ متشکله از طبقات ثروتمند قرار دارد، تشکیل دهد.»</STRONG></P> <P dir=rtl>مارکس و انگلس، قطعنامه های کنگرۀ عمومی جمعیت بین المللی کارگران منعقده در لاهه</P> <P dir=rtl>           </P> <P dir=rtl>«چه باید کرد؟» این سؤالی است که در سالهای اخیر با نیروی مخوفی به سوسیال دمکراتهای روسیه، فشار می آورد. مسئله بر سر انتخاب راه نیست (آنطور که در اواخر سالهای 80 و اوایل سالهای 90 مطرح بود) بلکه مسئله بر سر این است که ما کدام گامهای عملی را در راه شناخته شده برداریم و چگونه این گامها را برداریم. مسئله بر سر سیستم و نقشۀ عملی است. باید اذعان داشت که ما هنوز این مسئله یعنی ماهیت و شیوۀ مبارزه را حل نکرده‌ایم، مسئله‌ای اساسی برای حزبی که فعالیت عملی دارد، و هنوز هم باعث طرح اختلاف نظرهای جدی می شود و افشا کنندۀ عدم ثبات ایدئولوژیک و نوسانات رقت انگیز می باشد. بقیه در ادامه مطلب</P> <P dir=rtl> <HR> <P></P> <P dir=rtl><STRONG>درمورد جامعه مدنى </STRONG><BR><STRONG>مصاحبه با ايسکرا</STRONG></P> <P dir=rtl><STRONG>ايسکرا:</STRONG> بدنبال انتخاب خاتمى، اصطلاح "جامعه مدنى" در ادبيات رسانه هاى رژيمى و اپوزيسيون پرو-رژيم در داخل و خارج کشور به يک تکيه کلام و ترجيع بند پرمصرف تبديل شده است. مصرف گسترده اين مقوله در اين دوره چه دليلى دارد و با توجه به اينکه عبارت "جامعه مدنى" گاهى در ادبيات کارگرى هم بکار ميرود، فرق بحث حزب با بحثهاى جارى در اين زمينه چيست؟ </P> <P dir=rtl><STRONG>منصور حکمت:</STRONG> حزب، بعنوان حزب، بحثى در باره "جامعه مدنى" ندارد. تصور نميکنم اگر رفقائى هم در مقالاتشان اين عبارت را بکار برده باشند در متن پروبلماتيک جارى اپوزيسيون مجاز ايران حرف زده باشند. عبارت جامعه مدنى در مباحثات امروز رژيم و اپوزيسيون خاتمى چى در داخل و خارج ايران، اسم رمز و علامت اختصارى اى است براى خواست مشروط شدن حاکميت اسلامى و برسميت شناسى نوعى حقوق فردى و مدنى براى اهالى و ايجاد يک قاب شبه قانونى براى رابطه رژيم با مرم. اين عبارت از درون ناراضيان خود رژيم ظهور کرد و توسط خاتمى و اميدواران پيرامونى اش در خارج دولت، رواج يافت. به اين ترتيب بحث جامعه مدنى به تم ثابتى در روزنامه ها و در ميان مفسرين مجاز داخل کشور تبديل شد و اکنون به طيف هاى وسيعترى در اپوزيسيون سرايت کرده است. آنها که داخل رژيمند معنى و کاربست اين عبارت را خوب ميدانند و در همان چهارچوب تقابل جناحها و مساله بقاء رژيم به آن ميپردازند. براى آنها اين عبارت، درست مانند مقولات "سازندگى"، "تساهل"، "مکتب يا تخصص"، "مرجعيت رهبر"، "انحصارگرى" و غيره معناى روشنى در جنگ قدرت دارد . </P> <P dir=rtl>جامعه مدنى پرچم جناح مقابل ولايت فقيه است. اينکه خود اين عبارت "جامعه مدنى" تاريخا به چه معانى اى بکار رفته است، در چه دوران و تحت چه شرايطى در تاريخ تفکر سياسى در غرب ظهور کرده و مثلا جان لاک و مارکس و هگل چه برداشتى از آن داشته اند به بحث امروز در ايران کاملا بيربط است. ناراضيان سياسى در داخل خود حکومت، آخوندى که رياست جمهورى رژيم را بعهده گرفته و طيفهاى پيرامونى رژيم که از فعال مايشائى جناح حاکم ناخشنودند و آن را براى عاقبت رژيم اسلامى خطرناک ميدانند از مجراى اين عبارت دارند شعار احتياط و تعديل را مطرح ميکنند و جنگشان را با جناح مقابل پيش ميبرند. همه مردم خاصيت اين عبارت و منشاء آن را ميدانند. اما، کار يک عده هم اين است که به اين جدل سياسى رنگ يک تقابل تاريخى، معنوى و نظرى مقدس بزنند. وظيفه و نقش اجتماعى روشنفکر طبقه حاکم هميشه اين است که براى خواست و عمل سياسى زمينى و قابل فهم سياستمداران خود روايتى ژرف انديشانه بتراشد و به اين شيوه هم براى منافع طبقه خود مشروعيت و مقبوليت اجتماعى ايجاد کند و هم توده مردم کارگر و زحمتکش را از فهم روشن و دخالت مستقيم در اين جدلها دور نگاه دارد. توضيح حرکات آسيد محمد خاتمى و حاج آقا بهزاد نبوى، و تفسير محاکمه کرباسچى و عزل نورى و دگرانديشى نويافته سروش و بازنشستگى لاجوردى، نيازى به مرور نظرات هابس و هگل و مارکس در مورد جامعه مدنى ندارد. ما بايد در بحث جامعه مدنى دخالت کنيم. همانطور که بايد در بحث ولايت فقيه دخالت کنيم. دخالت، نه شرکت . </P> <P dir=rtl>ما بايد منافع واقعى و شعارها و سياستهائى را که تحت پوشش اين بحث و اين عبارت دارد طرح ميشود به مردم بشناسانيم. مساله رژيم اسلامى آرى يا نه، نقش خاتمى و امکان يا عدم امکان تغيير رژيم ايران از داخل، نظام سياسى مورد خواست مردم، اينها همه بحثهاى جارى و مهم در جامعه ايران هستند. اما بحث جامعه مدنى، قالبى است که يکى از مدعيان قدرت، يعنى جناح معتدل تر خود حاکميت، ميخواهد به اين جدلها بزند. چاله اى است که دارند سر راه مبارزه براى آزادى در ايران ميکنند. بحث جامعه مدنى نه فقط در مقابل ولايت فقيه، بلکه در برابر خواستهاى راديکال تر و صريح تر و ملموس تر مردم علم شده است: خواست آزادى، رفع تبعيض، دولت غير مذهبى، رفاه، برابرى زن و مرد، تضمين حقوق فردى و مدنى، تعقيب عاملان دو دهه جنايت اسلامى، خواست سکولاريسم، مدرنيسم، سوسياليسم. بگذاريد باز هم تکرار کنم که بنظر من کسانى که مباحث مجلات مجاز داخل را با پروبلماتيک هاى واقعى جامعه اشتباه ميگيرند، کسانى که شخصيتها و نيروهاى اپوزيسيون مجاز را با نيروهاى واقعى دخيل در سرنوشت اين جامعه اشتباه ميگيرند، کسانى که دنياى رسانه ها را جاى دنياى واقعى قرار داده اند، از رويدادهاى آتى ايران بشدت شوکه خواهند شد. در مسير نبرد براى سرنگونى، کارگران و توده مردم از اين شخصيتها و اين فضا و اين عبارات بسرعت عبور خواهند کرد. نميدانم چند نفر در روسيه هنوز عبارات گلاسنوست و پروسترويکا يادشان است. اينهم بحث "جامعه مدنى" آنها بود که در سير عملى تاريخ روسيه بسرعت بى معنا شد. جدال در ايران بر سر آزادى و برابرى است و آن نظام اجتماعى که ميتواند تضمين کننده آن باشد. مساله به همين سادگى است . </P> <P dir=rtl>ايسکرا شماره ١١ <BR>٩ شهريور ١٣٧٧ - ٣١ اوت ١٩٩٨ </P> <P dir=rtl> </P> Tue, 18 Aug 2009 20:52:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=86 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-86.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-85.aspx <DIV>  <P><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.toufan.org/pics/anim.gif" border=0></P> <P dir=rtl><STRONG>... مادامیکه افراد فرا نگیرند در پس هر یک از جملات، اظهارات و وعده وعیدهای اخلاقی، دینی، سیاسی واجتماعی منافع طبقات مختلف را جستجو کنند - در سیاست همواره قربانی سفیهانه فریب و خود فریبی بوده و خواهند بود</STRONG> ... و .ا .</P> <P dir=rtl><STRONG>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</STRONG></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#cc0033>نقد شعار «می کشم می کشم آن‎که برادرم کشت» و ...</FONT></B></P> <P dir=rtl> جمهوری اسلامی یعنی سی سال <B>سرکوب عریان و فرودستی زنان</B>. به همین جهت در مبارزات اخیر، زنان و به‎خصوص دختران جوان در صف مقدم این مبارزات جای گرفتند. سی سال مقاومت و مبارزه پیگیر زنان به وسعت کل جامعه از آنان انسان‎هایی ساخته که دیگر حاضر به تن دادن به این نظام ستم‎گر و زن‎ستیز نیستند.</P> <P dir=rtl>در طی سی سال گذشته جمهوری اسلامی با اعمال قوانین ضد زن خود و با تکیه بر خشونت تلاش کرد قیود و سنت‎های ارتجاعی را بر جامعه تحمیل کند. جداسازی زنان و مردان در عرصه‎ی آموزش و پرورش، ادارات و حتی وسایل نقلیه عمومی یکی از سیاست‎های به‎غایت عقب‎مانده جمهوری اسلامی بود. اما در خیزش‎های اخیر دختران و پسران جوان آن قوانین و سنت‎های عقب‎مانده را زیر پا گذاشتند و عهد بستند تا زمانی‎که آن‎ها را به زباله‎دانی تاریخ نسپرده‎اند از پای ننشینند. صحنه‎های شورانگیز دختران و پسرانی که دست در دست هم به مقابله با نیروهای سرکوب‎گر بسیجی و لباس شخصی می‎پردازند و ایدئولوژی اسلامی حاکمین مرتجع را به یک‎باره زیر سوال می‎برند به کل جامعه تازگی و شور بخشیده است.</P> <P dir=rtl>اگر در گذشته یک تار موی زنان ایدئولوژی جمهوری اسلامی را به زیر سوال می‎برد، در خیزش‎های اخیر دختران جوان از روسری‎های خود برای پوشاندن چهره‎ی خود در مقابل جاسوسان رژیم استفاده کردند و به این وسیله هم نفرت‎شان را از حجاب اجباری نشان دادند و اعلام کردند به سران رژیم زن ستیز جمهوری اسلامی در مبارزه جدی هستند و قصد دارند تا رسیدن به هدف به مبارزه‎ای که تازه آغاز شده ادامه دهند. انباشت خشمی سی ساله، از زنان نیرویی ساخته است که کم‎ترین خواستش سرنگونی نظام جمهوری اسلامی است.</P> <P dir=rtl>مردم از روز اول مبارزات‎شان با نیروی‎های سرکوب‎گر جمهوری اسلامی روبرو بودند و با هر آن‎چه که در کف داشتند به مقابله با آنان پرداختند. هزاران دختر جوان را سنگ به دست و در حال سنگربندی و زد و خورد با نیروهای سرکوب‎گر دیدیم. دختران و پسران با سنگ و بطری‎های آتش‎زا و آتش زدن ماشین‎های نیروی انتظامی و مراکز دشمن به مقابله با آنان پرداختند و در عمل آموختند که با دست خالی نمی‎توان در برابر روش‎های خشونت‎آمیز نیروهای سرکوب‎گر ایستاد.در مبارزات اخیر بسیاری از زنان و مردان در اثر گلوله‎های دشمن جان باختند و بسیاری نیز در زیر شکنجه‎های قرون وسطایی جان عزیزشان را از دست دادند. </P> <P dir=rtl>در این دوره و در برابر کشتارها و سرکوب‎های وحشیانه رژیم اسلامی‎ست که مردم عمدتا با دو شعار روبرو هستند. شعاری که از جانب جناح "اصلاح طلب" حکومت تشویق و تبلیغ می‎شود این است: «برادر بسیجی چرا برادرکشی» و شعاری که از جانب مردم و به‎خصوص جوانان رادیکال طرح می‎شود: «می‎کشم می‎کشم آنکه برادرم کشت». اولی که تحت عنوان "انشقاق انداختن در میان نیروهای پاسدار و بسیجی و ارتش" طرح می‎شود، در واقع تلاش دارد نیروهای سرکوب‎گر جمهوری اسلامی را دوست مردم معرفی کند. شعار دوم انعکاس این واقعیت است که در برابر خشونت ارتجاعی باید از خشونت انقلابی استفاده کرد، اما در عین حال این شعار به فرهنگ مردسالارانه جمهوری اسلامی نیز آغشته شده است.</P> <P dir=rtl>طی سی سال گذشته، جمهوری اسلامی بی وقفه مردان را به استفاده از امتیازات مردسالارانه نظام اسلامی تشویق کرده و کل جامعه <B>(به‎خصوص مردان)</B> را به درجات زیادی به فرهنگ و سنت‎های عقب‎مانده جمهوری اسلامی آغشته کرده است. شعار «می‎کشم می‎کشم آنکه برادرم کشت» به خصوص در شرایطی که بسیاری از جانباختگان جنبش مردم را زنان تشکیل می‎دهند دارای ماهیتی مردسالارانه است.</P> <P dir=rtl>مردم به‎خصوص جوانان باید از دادن شعارهایی که بار مردسالارانه و تبعیض علیه زنان را دارند، خودداری کنند. جنبش مردمی باید فرهنگ مردمی هم داشته باشد. ما باید جنبش خود را از نمادها و شعارهایی که متعلق به نظام اجتماعی جمهوری اسلامی است پاک کنیم. این اصل شامل شعارهایی مانند "الله اکبر" نیز می‎باشد. نباید فراموش کنیم که سی سال پیش زنان دست به شورش علیه فرمان "حجاب اجباری" خمینی زدند، اراذل و اوباش جمهوری اسلامی با همین شعار "الله اکبر" به آنان حمله کردند و طی سی سال گذشته "الله اکبر" فرمان حمله به زنان، جوانان و کارگران و همه اقشار مردم بوده است.</P> <P dir=rtl>پا به پای گسترش مبارزات و تعمیق خواسته‎ها در مقابله با نظام جمهوری اسلامی باید بتوانیم شعارها و خواسته‎هایی را فرموله کنیم که در عمل با ارزش‎ها و معیارهای نظام مردسالار و پدرسالار مرزبندی کند. باید به این  امر واقف باشیم که هر گونه وجه مشترکی با نظام زن‎ستیز جمهوری اسلامی در شعارها و خواسته‎های‎مان از تیزی و برایی مبارزات‎مان خواهد کاست.</P> <P dir=rtl>سیما آتش‎افروز <B>(</B>فعال سازمان زنان هشت مارس (ایرانی ـ افغانستانی)<B>) </B></P> <P dir=rtl> <HR> </P> <P dir=rtl><STRONG>ـ</STRONG>ـرفاه، رفرم و انقلاب</P> <P dir=rtl><STRONG>دانیل آنکارلو </STRONG></P> <P dir=rtl>...........در دوره هایی طولانی از تاریخ جنبش کارگری سوئد، تضاد بین رفرمیسم و انقلاب بعنوان مرزبندی سیاسی اصلی بین سوسیال دمکراسی و کمونیسم معرفی شده است. به رفرمیسم به چشم راه گذاری مسالمت آمیز، تدریجی، بردبارانه و بدور از خشونت، مردمی و مورد قبول همگان، بسوی یک جامعه سوسیالیستی نگاه می شد. مثال آن نیز نقل قولی است که در ابتدای مقاله از ویگفرس آورده ‌ام. به انقلاب در عوض به چشم تحولی نگاه می شد که ( از نظر هواداران انقلاب، الزاما و ناچارا) سرنگونی فوری، ”قهر آمیز“ و مملو از تخاصمات را در دستور کار خود قرار داده است. <BR>این خط کشی و تقابل منجر به پیدایش ”دوقطبی“ های دیگری شد، که حتی اگر ..<A href="http://frmisk.blogfa.com/post-85.aspx" target=_blank><STRONG>بقیه در ادامه مطلب</STRONG></A></P> <P dir=rtl>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</P> <P dir=rtl><B>آیا شعار «آزادی اجتماعات» امروزه می تواند بمثابۀ امری اساسی در خدمت جنبش طبقۀ کارگر قرار گیرد؟</B></P> <P dir=rtl><STRONG>لنین</STRONG></P> <P dir=rtl><B>در مطبوعات قانونی، انحلال طلبان به سردمداری تروتسکی می گویند که می تواند. آنها هر چه در توان دارند می کنند تا خصلت واقعی جنبش کارگران را تحریف نمایند. ولی اینها کوششهای نومیدانه‌ای هستند. انحلال طلبان در حال غرق شدن به هر خس و خاشاکی متشبث می شوند تا حرف نادرست خود را به کرسی بنشانند.</B></P> <P dir=rtl><B>در سال 1910 گروههای کوچک روشنفکری کمپین درخواست آزادی اجتماعات را شروع کردند. این جنبش ساختگی بود. توده‌های کارگران بی تفاوت ماندند. هیچکس نمی تواند چنین کار بیهوده‌ای را برعهدۀ کارگران دانسته به آنها اعتراض کند. این برازندۀ لیبرالها بود که به رفرم های سیاسی تحت استبداد تزاری اعتقاد داشته باشند. کارگران بلافاصله غلط بودن تقبل آن را مشاهده کرده و از گود خارج ماندند.<A href="http://frmisk.blogfa.com/post-85.aspx" target=_blank>بقیه در ادامه مطلب</A></B></P></DIV> Tue, 28 Jul 2009 18:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=85 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-85.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-84.aspx <B><B> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000>در مورد دهمین نمایش انتخابات ریاست جمهوری</FONT></P> <P dir=rtl>اطلاعیه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران</P></B> <P dir=rtl><B><FONT color=#0033ff>.........در نظام جمهوری اسلامی، در شرایطی که از آزادی عقیده و بیان و مطبوعات خبری نیست، در شرایطی که آزادی ایجاد تشکل و فعالیت احزاب سیاسی وجود ندارد، در شرایطی که ابتدائی ترین آزادی های سیاسی از مردم سلب شده است، در شرایطی که هر گونه ندای حق طلبانه با زندان و شکنجه و اعدام پاسخ می گیرد،  در شرایط وجود نظارت استصوابی شورای نگهبان و فیلتر  های سیاسی و ایدئولوژیک دیگر، و در شرایطی که تقلب، جعل و دغلکاری از ابتدا تا انتها بر پروسه انتخابات سایه افکنده است، در این شرایط مکانیسم انتخابات هیچ ربطی به دخالت آزادانه مردم در  تعیین سرنوشت جامعه ندارد. در نظام جمهوری اسلامی انتخابات مضحکه ای بیش نیست</FONT></B></P> <P dir=rtl><B>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</B></P> <H3 class=title><SPAN style="FONT-WEIGHT: 400"><FONT color=#ff0000>حزب دمکرات کردستان-ایران و انتخابات ریاست جمهوری در ایران</FONT></SPAN></H3> <P align=justify><STRONG><FONT color=#ff6600>جمال بزرگپور</FONT></STRONG> : حزب دمکرات کردستان- ایران ( منبعد حدک) اخیرا با انتشار بیانیه‌ای در رابطه‌ با دهمین دوره‌"انتخابات" ریاست جمهوری در ایران  اعلام موضع کرده و همانطور که‌ انتظار میرفت ، اگر چه با بیان ایراداتی به‌ پروسه برگزاری "انتخابات" خود را برای شرکت در این مضحکه‌ که‌ از جانب جمهوری اسلامی  سازمان داده شده‌ است آماده میکند.</P><A name=more></A> <P align=justify> حدک در بیانیه‌ خود  از مهدی کروبی یکی از کاندیداهای پست ریاست جمهوری، پشتیبانی کرده‌ است ، چون گویا  ایشان در برنامه‌ تبلیغاتی خود "ابتکار تازه‌ای" بخرج داده‌ ، تامین حقوق اقوام و اقلیتهای مذهبی را در برنامه‌ خود گنجانده است!!. </P> <P align=justify>آمدن عنوان حقوق اقوام در برنامه‌ تبلیغاتی کروبی، حدک را به‌ شعف انداخته تا جاییکه‌ آنرا  اقدامی "علنی و بدون پرده‌‌" و "گامی مهم" در طرح  خواست و مطالبه‌ مردم کردستان مینامد که‌ گویا در طول 30 سال گذشته‌  این برای اولین بار است که‌ از جانب کاندید پست ریاست جمهوری این حقوق اگرچه‌ تحت عنوان اقوام تاکید و طرح میگردد. <FONT color=#0066ff>بقیه در ادامه مطلب</FONT></P> <P align=justify><FONT color=#ff0000>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-</FONT></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#ff0000 size=3>مارکس در زندگی خصوصی</FONT></B></P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>بمناسبت 5 ماه مه زادروز مارکس<BR><BR>نوشته : پـُل لا فـا رگ<BR>برگردان فارسی: رضا نافعی (وبلاگ "آینده ما")<BR> </B></P> <P dir=rtl>این ترجمه کار روزگار برنائی من است که در یکی از نشریات آن زمان نیز منتشر شد. تجدید انتشار آن را به دومناسبت بجا دانستم: یکی آن که به گزارش رسانه های جهانی مارکس بار دیگر صدر نشین محافل گشته است . چه از سوی راه جویان تازه نفس که در پی آثارش می گردند تا راه از چاه باز شناسند وچه از سوی آنها که به گوشه تنهائی رانده بودندش و اینک گرد از چهره آثارش می گیرند که :<BR>" از هر چه می رود سخن دوست خوشتر است". به باور آنها که می شناسندش اندیشه هایش هنوزطراوت بهاری دارند .<BR>مناسبت دوم زادروزش در پنجم ماه مه است. مارکس در سال 1818 در آلمان چشم به جهان گشود و خود در کار گاه 65 ساله حیاتش جهانیان را چشم گشود. او بود که پاسخ این پرسش چند هزار ساله بشری را یافت: راز این چیست که بیشترین مردمان زحمتکش جهان تنگ دستند؟ و چگونه می توان از این ورطه جا دوئی راه به در برد؟ <BR>از شگفتی های روز گار این که: سخنانش چنان بر دل و جان تهیدستان نشست که آن را در اندک سالیانی در جهان پراکندند " تا توانائی بهتر را پدید آرند " . در پی آن گیتی پر آشوب شد و سونامی اجتماعی نظم کهن را آنچنان در هم ریخت که دیگر بازگشتنی نبود. هیچ یک از اندیشمندان زمینی وپیام آوران آسمانی نه پیش و نه پس از او با چنین اقبالی از سوی مردمان روبرو نگشته بودند. از آن روزگار تا امروز، از آنجا که آفتاب بر می خاست تا آنجا فرو می خفت ، زرد و سرخ ، سپید و سیاه به بوی آن که از این گرداب نکبت بار اجتماعی که در آن غوطه ورند به در آیند، پرچم این آرمان را بر افراشتند.<BR>آنچه از این پس می خوانید زندگی نامه تمام نمای او نیست. سخنان دوستانی است که با او زیسته بودند. او را در زندگی روزمره می شناختند و خود دیده بودند که او چگونه بود، چه می کرد و چگونه روزگار را با نزدیکانش بسر برد. صحنه هائی کوتاه اما خواندنی که اندک اندک، هر چند روز یکبار ، بخشی از آن را می خوانید.<BR>پل لافارگ را برجسته ترین رهبر متفکر سوسیالیسم در فرانسه دانسته اند. او شاگرد مارکس و همسر لاورا Laura، دختر او بود. <BR><BR><B>خـاطـرات پُل لافارگ (1842-1911) از کارل مارکس </B></P> <P dir=rtl><BR>بیست و چهار سالم بود که او را برای اولین بار دیدم. هنوز دست در کار نوشتن " سرمایه "بود که دوسال بعد در سال 1867 جلد اول آن منتشر شد. چندان سر حال نبود و نگران که نتواند کارش را به انجام رساند. جوانان را با گرمی می پذیرفت و می گفت "باید مردانی را تربیت کنم که پس از من کار گسترش کمونیسم را دنبال کنند. می گفت "دانش نباید وسیله کسب لذات خود خواهانه شخصی باشد. آن کسانی که چون روی به دانش آورده اند خود را سعادتمند می دانند، درعین حال باید بتوانند از نخستین کسان باشند که دانش خود را در خدمت بشریت قرار دهند". "برای جهان کار کردن" یکی از تکیه کلام های مطلوبش بود. بقیه در ادامه مطلب<BR></P> Mon, 18 May 2009 20:28:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=84 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-84.aspx http://frmisk.blogfa.com/post-83.aspx   <P><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.toufan.org/pics/anim.gif" border=0></P> <P dir=rtl align=right><STRONG><FONT color=#0033ff>... مادامیکه افراد فرا نگیرند در پس هر یک از جملات، اظهارات و وعده وعیدهای اخلاقی، دینی، سیاسی واجتماعی منافع طبقات مختلف را جستجو کنند - در سیاست همواره قربانی سفیهانه فریب و خود فریبی بوده و خواهند بود</FONT></STRONG> ... و .ا .</P> <P> <TABLE cellSpacing=1 cellPadding=2 width="100%" border=1> <TBODY> <TR> <TD> <P><A href="http://frmisk.blogfa.com/post-64.aspx" target=_blank><STRONG>صحفه مقالات مرتبط مارکسیستی کارگری</STRONG></A>     </P></TD></TR></TBODY></TABLE><B><FONT color=#ff0000><A href="http://frmisk.blogfa.com/post-83.aspx" target=_blank></A></P></FONT></B> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000 size=3><SPAN lang=FA style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-SIZE: 14pt; COLOR: red; FONT-FAMILY: B Titr">قطعنامه كارگران ايران</SPAN></FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#ff0000 size=3><SPAN lang=FA style="FONT-WEIGHT: 700; FONT-SIZE: 14pt; COLOR: red; FONT-FAMILY: B Titr">                           به مناسبت اول ماه مه روز جهاني كارگر</SPAN></FONT></P><FONT color=#ff0000> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 200%; MARGIN-RIGHT: 19.6pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: B Titr"><FONT color=#0033ff size=3>اول ماه مه روز همبستگي بين المللي طبقه كارگر و روز جوش و خروش كارگران در سراسر جهان براي رهايي از مشقات نظام سرمايه داري و بيان خواسته هاي آنان جهت برپايي دنيايي عاري از ستم و استثمار است .</FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 200%; MARGIN-RIGHT: 19.6pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: B Titr"><FONT size=3><FONT color=#0033ff>امسال ما كارگران مراسم اول ماه مه را در شرايطي برگزار مي كنيم كه نظام سرمايه داري در گرداب يك بحران عظيم اقتصادي ويران كننده تري فرورفته است و در حال دست و پا زدن براي نجات خويش</FONT> <A href="http://frmisk.blogfa.com/post-83.aspx" target=_blank>بقیه در ادامه مطلب</A></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 200%; MARGIN-RIGHT: 19.6pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: B Titr"><FONT size=3>ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 200%; MARGIN-RIGHT: 19.6pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: B Titr"><SPAN style="FONT-WEIGHT: 400"><FONT size=6>دو اوتوپى</FONT></SPAN></SPAN></P> <P dir=rtl style="LINE-HEIGHT: 200%; MARGIN-RIGHT: 19.6pt; TEXT-ALIGN: justify"><SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: B Titr"><FONT size=3><STRONG><FONT color=#ff6600>و. اى. لنين</FONT></STRONG> : <FONT color=#0066ff>اوتوپى کلمه‌اى است يونانى؛ <U mce_serialized="1">او</U> بزبان يونانى يعنى "نه" و <U mce_serialized="1">توپوس</U> يعنى مکان. اوتوپى يعنى مکانى که وجود ندارد، يعنى تخيل، پندار، افسانه. اوتوپى در سياست، آن نوع آرزويى است که برآورده شدنش نه در حال حاضر و نه بعدها هرگز ممکن نيست - آرزويى است که بر نيروهاى اجتماعى متکى نيست و رشد نيروهاى سياسى و طبقاتى آن را تقويت نميکند. هر چه آزادى در کشور کمتر باشد، هر چه تجلى مبارزه آشکار طبقات کمتر باشد، هر چه سطح فرهنگ <U mce_serialized="1">توده‌ها</U> پايين‌تر باشد - به همان نسبت هم معمولا اوتوپى‌هاى سياسى آسانتر بروز ميکند و به همان نسبت مدت طولانى‌ترى پابرجا ميماند.</FONT> <A href="http://frmisk.blogfa.com/post-83.aspx" target=_blank><FONT size=3>بقیه در ادامه مطلب</FONT></A></FONT></SPAN></P></FONT> <P dir=rtl><B><FONT color=#ff0000>اول ماه مه، دولت و سندیکاها در ترکیه</FONT></B></P> <P dir=rtl>نادرساده</P> <P dir=rtl>اول ماه مه در حالی فرا می رسد که اوج گیری بحران سرمایه داری در جهان، ترکیه را نیز متاثر ساخته وبا بسته شدن کارخانه ها به شمار بیکاران افزوده گردیده است. </P> <P dir=rtl> طبق برآورد های مرکز آمار ترکیه درمقایسه با سال گذشته  تولید صنعتی این کشور 23درصد و تولید ماشین خودرو 59 درصد کاهش داشته است.(*1) با این وجود  دولت محافظه کار – اسلامی تیب رجب اردغان بکلی منکر تاثیر پذیری ترکیه از بحران اقتصادی در جهان و منکر بیکاری رو به تزاید دراین کشور است. جنبش کارگری ترکیه اما بر بستر بحران اقتصادی موجود ناچاراست خواست بیکاران و شاغلینی که سطح دستمزد آنان پایین قراردارد را مورد توجه ویژه قراردهد و خواستهای واقعی کارگران را دراول ماه مه نیز مطرح نماید. <A href="http://frmisk.blogfa.com/post-83.aspx" target=_blank><FONT size=3>بقیه در ادامه مطلب</FONT></A></P> Fri, 24 Apr 2009 11:43:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=frmisk&postid=83 frmisk http://frmisk.blogfa.com/post-83.aspx